sonraki »

[| Elf |]

Ruh çeker eğer ileri gidersen kendin bedenine acı çektirebilirsin ruhun o kadar daralır ki kendine zarar verebilirsin.Psikolojinle ilgilidir ruhsal bi durumdur

[melodit]

zihinsel bir acıysa çektiğin önce ruhun acı çeker. biraz ileri gidince bu acı beynin kilitlenir ve vücudunun da acı çektiğini hissedersin! önemli olan ruhun acısının bedene sıçramasını önlemektir. bunun için de o acıyı dindirmenin bir yolunu bulmak gerek (ki ben de aynı şeyi yapmaya çalışsam da şu sıralar sözüm geçmiyor bünyeme!)
acısız günler

[ay*]

tek ruh çekmiyor bunu en iyi şekilde gördüm üzüntüden hastaneye kaldırıldım mide spazmı geçirdim üzüntüden...hem ruhsel çöküntü hemde bedensel çöküntü yaşıyoruz ki en iyi örnekleri saç dökülmesi göz altı morlukları beden içi rahatsızlıklar.

[sebokolik_azra]

her ikisi de ama en çok ruh

[imaginary91]

acı öyle bi'şeydir ki...
yalnız birisiyle yetinmez.
bizlerin bi'yerlerde okudukça,gördükçe ya da duydukça insanlığa asla yakıştıramadığımız üstelik böyle şeyler yapmış kimselerin insan olup olmadıklarını düşünmeden edemediğimiz pek çok şey vardır...birazdan o soğuk şeylerden birini söyleyeceğim,duymak bile sizi kötü hissettirecek,
tecavüz...
bir bunu yapan bir de kendisine böyle bi'şey yapılmış olan kimse ya da kimseler vardır.
yapan kişinin gerçekte ruhunu sattığı doğru mu,inanın ruhsuz kimseler yok değil peki ya o acı çekmiyor mu zevk diye tanımladığı şey ruhu olmadığı bir gerçekse bedeninin tattığı bi'şey.o halde acı ...o nerde?gereğinden fazla pislik(bu kelime az bile,ama) kimseler var bu hale gelmek için ya çok acı çekmiş olmalılar (bundan emin değilim)ya da henüz acı ne bilmiyor olmalılar(ama göreceklerinden eminim ve bunu kendisine yapılmayı haketmeyen ruhu çekecek).
bir de böyle bi'şey kendisine yapılmış kimse vardır dedim önce bedeni kirlenir ama acı sadece onunla yetinmez ruhuna sıçrar,sonra tamamını ele geçirir.artık bunu kaldıramaz ve kendine zarar vermeye başlar.hiç yaşamamış gibi yapamaz,düşünmediği yalanıyla kendini kandıramaz...
yani diyeceğim şu ki acıyı edinmede beden bir araçtır,ama ruh çeker ve acı ruhunla beslenmeye başlamışsa bedelini bedene ödetir,üstelik ruhunu kemire kemire...
hayatımızda zaten bizlerde çoğu duygunun,düşüncenin tecavüzüne uğruyoruz o yüzden yazımı bu şekilde aktardım...somut yaklaştım ama soyut gerçeklere ulaştım diye düşünüyorum...ama biriniz görebiliyor mu acıyı o somut mu eğer öyle değilse biri bana gerçekten soyut olduğuna inandırsın...bazen üzerime öyle bir çöküyor ki elimi oynatamıyorum,ruhumda öyle bir ağırlığını hissediyorum ki sanki yaşayamayacakmışım gibi...
işte acı böyle bi'şey...
bir hastalık gibi önce bedenini ele geçirir umutsuzluk fikriyle düşüncelerine sızar ruhun dibe vurmaya başlar ve ...ve...
(morsist in yazısından sonra bunu yazıyorum çok yoğun hissediyorum gerçekten...cümleyi yarım bırakıyorum((belki de en doğrusu bu)) melodit in dediği gibi acısız günler diliyorum...)

[shebokolik]

ruh çeker...acının büyüklüğünü beden gösterir..

[Anathema]

Umm.. İç Organlarımda birşeyler olur hep. O ruhum mu ki ?
Ya da Ruh içimde olduğu için organlara mı vuruyor ? 
Yine de ruh demek istiyorum fazlasıyla çeker acıyı.

[sema-hardrock]

tartışmasız ruh çeker tabiki...

[_özlem_]

Ruh çeker, bedene de yansır  .