Sayfa: [1] 2 3 ... 6   Aşağı git
  Yazdır  
Gönderen Konu: 'Morsist' Yazıları  (Okunma Sayısı 26738 defa) Bookmark and Share
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
.Morsist
Anna MoLLy
Sebocu
****

Teşekkür Sayısı 52
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 1,708


Atlantis'ten Gelen...


Site
« : Eylül 27, 2008, 21:13 »



                             SİYAH PANJUR
Siyah panjurlu bir evim olsun benim..
Kapatayım panjurları sıkı sıkı..
Işık girmesin içeri..
İşlediğimiz günahlar görünmesin..
Yalanlar çıkmasın gün ışığına…
Kimse arayıp sormasın beni..
Tek başıma ölmeliyim ben..
Siyah panjurlu evimde tek başıma…
Bahçesi bataklık olsun evimin…
Duyguların gübreleştiği topraklarda büyüsün nefretim…
Zincir vurun her hareketime…
Ne kadar başarılı olacaksınız ki?
Hayallerime de zincir vurabilecek misiniz?
Hayır…
Hayır vuramayacaksınız..
Bana ait kalan son şeyi size ellerimle teslim etmeyeceğim…
Kapatıp siyah panjurlarımı insanlara, hayata…
Karanlık odalarda bembeyaz hayallerle yaşayacağım…
Mümkün mü bu?
Sanırım hayır…
Siyah panjurmuş…
En iyisimi siz gözlerimi boyayın siyaha…
Siyaha…
Simsiyaha…


                                                                                                                        Khronos
« Son Düzenleme: Mart 01, 2009, 00:45 Gönderen: Morsist » Kayıtlı

Bir gün kalbin elinde sessizce patlar mı?
 
rockreis
beni bilen bilir, tanıyan anlar, anlayan susar, anlamayan uzar ;)
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 79
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 4,611


küçük zeytin'im öldü :'(


« Yanıtla #1 : Eylül 27, 2008, 21:54 »

Bana ait kalan son şeyi size ellerimle teslim etmeyeceğim…
Kapatıp siyah panjurlarımı insanlara, hayata…
Karanlık odalarda bembeyaz hayallerle yaşayacağım…

belki dediğin gibi mümkün değil. ama bembeyaz hayallerle yaşamak için bu gerekiyorsa denemeye fazlasıyla değer.

bu arada şiirin güzel olmuş. yüreğine sağlık.
Kayıtlı

Bilmezler yalnız yaşamayanlar nasıl korku verir sessizlik insana
insan nasıl konuşur kendisiyle,
nasıl koşar aynalara
bir cana hasret bilmezler.

hayat kapımı kapatırken, arada sadece azrailin girebileceği kadar bir boşluk bırakıyorum. kimseyi görmek, duymak istemiyorum artık. kimseyle konuşmak istemiyorum. sadece azrailin ''BEN GELDİM'' demesini bekliyorum.
.Morsist
Anna MoLLy
Sebocu
****

Teşekkür Sayısı 52
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 1,708


Atlantis'ten Gelen...


Site
« Yanıtla #2 : Eylül 27, 2008, 22:16 »

Çok teşekkür ederim=)
Kayıtlı

Bir gün kalbin elinde sessizce patlar mı?
 
sheboisecil
güŁ √ Śє¢iŁ √ є¢є
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 207
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 10,043



« Yanıtla #3 : Eylül 27, 2008, 22:24 »

Çok mantıkLı güzeL bir şiir emeğine sağLık =)
Kayıtlı

AkLımın sokakLarını arar sorarken kim biLir ben kac kaLp kırdım..
Zamanın istasyonunu trenLer gecerken kim biLir kac kez kacırdım..
daragacı
Daimi Üye
***

Teşekkür Sayısı 11
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 626


darağacı üzerindeki kanları sildi!


« Yanıtla #4 : Eylül 27, 2008, 22:25 »

Duyguların gübreleştiği topraklarda büyüsün nefretim…
Zincir vurun her hareketime…
Ne kadar başarılı olacaksınız ki?
Hayallerime de zincir vurabilecek misiniz?


emeğine sağlık
Kayıtlı

HAYAT KARANLIKTA GÖLGE ARATIYOR BANA,
SORGULAMADAN ARIYOR BU AMÂ BEDEN...
sleepwalker
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 224
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 9,375



« Yanıtla #5 : Eylül 27, 2008, 22:34 »

çok güzel yazmışsın yüreğine ve emeğine sağlık =)

'Duyguların gübreleştiği topraklarda büyüsün nefretim…' özellikle şu cümle ayrı bi anlamlı geldi...
Kayıtlı
.Morsist
Anna MoLLy
Sebocu
****

Teşekkür Sayısı 52
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 1,708


Atlantis'ten Gelen...


Site
« Yanıtla #6 : Eylül 28, 2008, 23:22 »



      Karmaşa

 
          Canını yakıyor bu gece çalan tüm şarkılar.. hepsi aleyhine çalışıyor bu gece...
nefes almakla zehirlemeye başlamıştı kendini..evet gölgesine çekilme vakti gelmişti.. kaybolma vaktiydi karanlık ormanlarda, sokaksız şehirlerde...canı acıyordu belki ama kararlıydı hissetmemeye, hissettirmemeye...gözyaşları da pek bir işe yaramıyordu.. kayıptı belki de.. şimdi aramaya başlamıştı kaybetiği varlığı olmayan şeyi.. ama nasıl bulacaktı ki, var olmayan bir şey di aradığı... umutsuzdu.. işte bu kötüydü.. umutsuzluğu ruhuna kadar işlediğini  hissettiği zaman hiç acımadan öldürebilmeli insan kendini..tek bir kurşun, tek bi vuruşla...yada bir neşterle söküp almalı içindeki ruhun o çığlıklarını... belki de asmalı.. son ana kadar acı cekmeli.. nefes alamamayı öğrenmeli insan.. nefessizlik.. yoksa o da mı sıradanlaşıyordu.. aman tanrım böyle olmamalıyıd.. herkes gibi kendine çekilmemeli ölümü düşünmemeliydi.. ölüm çaremiydi ki her şeye.

         O anda anladı.. onunda hevesleri artık küçüktü, kısacıktı, aceleciydi..bak hemen ordalar.. göremiyormusun? iyi bak ordalar bak kapının eşiğinden bile görebiliyorum ben..ortada duruyorlar kimse toplamamış bile.. her şey darmadağındı zaten hayatında.. hayalleri, kırgınlıkları, mutlulukları... küçük şeylerden mutlu olamıyordu zaten mutsuzlukları çok büyük yaşıyordu hayatında... yer kalmamıştı mutluluğa..çikolata bile mutlu edemiyordu artık..

         Artık ölen birinin ardından üzülmüyordu.. bokunu çıkarmanın bi manası yoktu ki.. en kısa sürede yok olmalıydı bu dünyadan.. bu dünyaya insan olmak için gelmemişti ki zaten .. bi kelebek olmak isterdi hep.. sabah var olup.. akşam ölmek..tek günde ve tek amacı uçmak...

         Sığamıyordu içine.. az geliyordu bedeni..zorlanıyordu.. yüksek dozda ağlamak ve sinir krizleri de işe yaramıyordu artık..buz gibi suyun altında öylece oturmakta.. temizlenmiyordu ruhu işte..rol yapmaktan bıkmıştı.."naber" diye sorduğunuzda size yalan söylemişti..kahkahalar olsada yalandı hepsi.. her gece ağlıyordu yine.. midesinin ağrısı yediği çikolatadan değildi.. başının dönmesi vapur yüzünden değildi..sürekli bastırdı yaşananları.. söyleyemedi kimselere, kandırdı herkesi, ve en önemlisi kendini kandırdı...

    Çünkü kapıyı kilitleyip anahtarını atmışlardı.. ama o içindeki o değildi.. başkasıydı.. bunları yazarken izliyordum onu anathema çalıyor arka fonda.. "angelica"

       Çok tanıdık geliyordu belki yaşadıkları..bende kelebek olmak istemiştim..tek bir gün yaşamak ve tek amacım uçmak...
Kayıtlı

Bir gün kalbin elinde sessizce patlar mı?
 
Şebokolik-
Yönetici
Sebocu
*****

Teşekkür Sayısı 162
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 1,116



« Yanıtla #7 : Ekim 01, 2008, 17:34 »

"Sığamıyordu içine.. az geliyordu bedeni..zorlanıyordu.. yüksek dozda ağlamak ve sinir krizleri de işe yaramıyordu artık..buz gibi suyun altında öylece oturmakta.. temizlenmiyordu ruhu işte..rol yapmaktan bıkmıştı.."naber" diye sorduğunuzda size yalan söylemişti..kahkahalar olsada yalandı hepsi.. her gece ağlıyordu yine.. midesinin ağrısı yediği çikolatadan değildi.. başının dönmesi vapur yüzünden değildi..sürekli bastırdı yaşananları.. söyleyemedi kimselere, kandırdı herkesi, ve en önemlisi kendini kandırdı..."

sana da bir yerden tanıdık geldi mi bu gizli özne ablam?
Kayıtlı
.Morsist
Anna MoLLy
Sebocu
****

Teşekkür Sayısı 52
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 1,708


Atlantis'ten Gelen...


Site
« Yanıtla #8 : Ekim 01, 2008, 19:42 »

Tanıdık gelebilir.. kimbilir.. belki aynaya baksan sende tanırsın.. bi başkasıda tanır..
« Son Düzenleme: Temmuz 06, 2010, 23:26 Gönderen: .Morsist » Kayıtlı

Bir gün kalbin elinde sessizce patlar mı?
 
ayasofya
Be honest!
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 42
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 2,765


Hasta_Ruh


Site
« Yanıtla #9 : Ekim 05, 2008, 11:50 »

"sürekli bastırdı yaşananları.. söyleyemedi kimselere, kandırdı herkesi, ve en önemlisi kendini kandırdı..."

bu cümle az ya da çok hepimizi anlatmış...ama beni fazlasıyla yansıttıgı kesin=)
tercüman olmaya devam abla Göz kırpan
Kayıtlı

Görüyorsunuz işte, ölümün bile duyguları var.
wildeyes
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 175
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 6,793



« Yanıtla #10 : Ekim 05, 2008, 12:24 »

Çok güzel olmuş gerçekten ya etkileyici sözler.. Emeğine sağlık =)
Kayıtlı

'Please bring me my wine'

Bir ağaç bulunur ama
Gökyüzünü başımın üstünde görmek
Bana yasak...
.Morsist
Anna MoLLy
Sebocu
****

Teşekkür Sayısı 52
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 1,708


Atlantis'ten Gelen...


Site
« Yanıtla #11 : Ekim 05, 2008, 19:31 »

Teşekkür ederim Gülümseme
Kayıtlı

Bir gün kalbin elinde sessizce patlar mı?
 
asikız..23
Sebocu
****

Teşekkür Sayısı 27
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 2,154


geçer gider sandım geçmedi gitti.....


« Yanıtla #12 : Ekim 05, 2008, 23:11 »

 bence güzel yazılar , duygunların en alamlı ifadelerle anlatılması gayet güzel
Kayıtlı

__________-_- 5380K0£!K-_-__________

.... sen gül güneş doğsun yeniden ..
hakan13
Dinamik Üye
*

Teşekkür Sayısı 2
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 128



« Yanıtla #13 : Ekim 11, 2008, 17:53 »

benim için çok etkileyici bir şiir   kıskandım ben yazmak isterdim diyecek kadar hoşuma gitti


Bahçesi bataklık olsun evimin…
Duyguların gübreleştiği topraklarda büyüsün nefretim…
Zincir vurun her hareketime…
Ne kadar başarılı olacaksınız ki?
Kayıtlı

hırsızlara inat yaptım sana çamurdan heykeli
güneş kaybolup yağmur yağdığında eriyeceksin belli...
going under
Sogukdag
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 45
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 4,132



« Yanıtla #14 : Ekim 23, 2008, 20:49 »

umutsuzluğu ruhuna kadar işlediğini  hissettiği zaman hiç acımadan öldürebilmeli insan kendini..tek bir kurşun, tek bi vuruşla...yada bir neşterle söküp almalı içindeki ruhun o çığlıklarını... belki de asmalı.. son ana kadar acı cekmeli..

çok güzel olmuş Gülümseme
Kayıtlı

__Sonunda boğulmak olsada benim o sularda yüzmem gerek__


-------------------------------------------------------
The begining of the end
Sayfa: [1] 2 3 ... 6   Yukarı git
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  

Şebokolik Dergi Haftanın Röportajı/ Rockoza Dergi Haftanın Röportajı