Sayfa: [1]   Aşağı git
  Yazdır  
Gönderen Konu: Hayata Karşı  (Okunma Sayısı 6456 defa) Bookmark and Share
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
rockreis
beni bilen bilir, tanıyan anlar, anlayan susar, anlamayan uzar ;)
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 79
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 4,611


küçük zeytin'im öldü :'(


« : Ekim 23, 2008, 17:51 »


Bilindik tanıdık bir ses
Uzaklarda ama işitebiliyorum.
Kara kalemle yazılan bir name,
Eski kağıdın üzerine dökülen gözyaşları,
Mürekkebin içine kalemi soktuğundaki ses,
Hıçkırıklara boğularak yazılan elveda.
Karşıdan gelen bir ses,
Uzaklardan.
Ama biliyorum,duyuyorum
Zorluyor kendini.
Yazmak istemiyor
Ama yazmalı
Yazmalı herşeyi.
Bu bir elveda
Bildik tanıdık sevgiliye ya da hayata karşı yazılacak
Bir veda mektubu.
Gözyaşları ıslatıyor heryeri,
Kelimeler yetecek görünmüyor.
Gözyaşları yardım ediyor anlatmasına
Son cümleleri toparlamaya çalışıyor.
Acı çekmediğini belirtmek istiyor yalan olsa bile
Acı çekiyor ama kendi içinde.
Kimse bilmemeli zayıf olduğunu,
Hayata yenik düştüğünü duymamalı.
Onu herkes eskisi gibi
Cesur,dayanıklı ve güçlü bilmeli
Şimdi ağlayıp,sızlayan biri olduğunu bilmemeli.
Gözyaşları tükendi sonunda
Bunu biliyorum çünkü hissedebiliyorum
Mektubun sonuna geldi.
Son sözü tahmin etmek kolay
Son sözler hep aynıdır çünkü
Öteden beri gelen aynı acıdır çünkü
Aynı vedadır.
Aynı özlem,aynı haykırıştır elbet
Son söz;
Seni ya da sizi
Seviyorumdur.
ELVEDA


Kayıtlı

Bilmezler yalnız yaşamayanlar nasıl korku verir sessizlik insana
insan nasıl konuşur kendisiyle,
nasıl koşar aynalara
bir cana hasret bilmezler.

hayat kapımı kapatırken, arada sadece azrailin girebileceği kadar bir boşluk bırakıyorum. kimseyi görmek, duymak istemiyorum artık. kimseyle konuşmak istemiyorum. sadece azrailin ''BEN GELDİM'' demesini bekliyorum.
sheboisecil
güŁ √ Śє¢iŁ √ є¢є
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 207
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 10,043



« Yanıtla #1 : Ekim 23, 2008, 18:45 »

GüzeLmiş teşekkürLer.. Gülümseme
Kayıtlı

AkLımın sokakLarını arar sorarken kim biLir ben kac kaLp kırdım..
Zamanın istasyonunu trenLer gecerken kim biLir kac kez kacırdım..
wildeyes
Sebokolik
*****

Teşekkür Sayısı 175
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 6,793



« Yanıtla #2 : Aralık 26, 2008, 19:17 »

Kimse bilmemeli zayıf olduğunu,
Hayata yenik düştüğünü duymamalı.
Onu herkes eskisi gibi
Cesur,dayanıklı ve güçlü bilmeli
Şimdi ağlayıp,sızlayan biri olduğunu bilmemeli.


Paylaşım için sağol..
Kayıtlı

'Please bring me my wine'

Bir ağaç bulunur ama
Gökyüzünü başımın üstünde görmek
Bana yasak...
fadetoblack
Sebocu
****

Teşekkür Sayısı 56
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 2,250



« Yanıtla #3 : Aralık 26, 2008, 23:34 »

yine harikalar yaratmışsın rockreis tesekkürler..
Kayıtlı

benim belkide gizli bir bildiğim war elbette ağlarım benim can kırıklarım war... senin gördüğün yanağımdan süzülenler asıl içimde içinde yüzdüğüm bir deniz war...
sebokolikayicik
Dinamik Üye
*

Teşekkür Sayısı 2
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 261



« Yanıtla #4 : Ağustos 23, 2012, 00:48 »

yazdıgın icin saol Gülümseme
Kayıtlı

So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters
Sayfa: [1]   Yukarı git
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  

Şebokolik Dergi Haftanın Röportajı/ Rockoza Dergi Haftanın Röportajı