İlanları forumda düzenli olarak yayınlıyoruz,ancak websitesinden de bu ilanları takip edebilirsiniz. İlanlara başvurmak için forumdaki konu başlığını kullanabilirsiniz veya  sebokolikbilgi@gmail.com adresine mail atabilirsiniz.

İlanlarla ilgili olarak belirtmek gerekirse, Şebokolik Dergi’nin 8 sayısında bulunan 6 editörden 4ü dergi sayıları sonrası gelen başvurular sonucunda bizimle yer aldı.

İlanlara başvururken özellikle başvuracağınız alanda deneyimli olmanız gerekmekte.

31 Ağustos 2010 günü itibariyle, Şebokolik Ekibi – Şebokolik Dergi – Şebokolik Tv ekiplerinden aramıza katacağımız yeni üyelere dair ilanlarımız şöyle.

Görev: Muhabir
Şehir: Bursa
İş Tanımı: Şebokolik Dergi ve özellikle Şebokolik Tv için, 2 kanalda da yayınlanacak röportajlarda yer alacak bayan Şebokolik aranıyor.Bursa’da yer alan Resimli Bar, Kat 3 ve Bursa Suare konser alanına yakın Şebokolikler başvurabilir.

Görev: Muhabir
Şehir:Antalya
İş Tanımı: Şebokolik Dergi ve Şebokolik Tv için, Antalya’da bu ayki festivallere katılabilecek Şebokolik aranıyor. Katılan kişi,festivallerle ilgili röportaj, inceleme yazılarıyla ekibe katkıda bulunacak. Antalya’da 9-10 Eylül tarihlerinde gerçekleşecek olan Rock Tatili Foça Mini Fest ve  24-25-26 eylül tarihlerinde gerçekşecek Oktober Fest’e katılacak arkadaşlar başvurabilir.

Görev: Yazar
İş Tanımı:Müzisyenler, dizi,sinema ve özellikle yeni albümler hakkında inceleme yazabilecek Şebokolik aranıyor. Başvuran Şebokoliklerin bu konuda kendilerine ait örnek bir inceleme göstermesi,yahut başvururken bir adet örnek yazı hazırlayıp başvurularına eklemesi gerekmektedir.

İlanlar ihtiyaç doğrultusunda belirli periyotlarla güncellenecek ilgili forum başlığını ve websitemizi takip etmeye devam edebilirsiniz..

Şebokolik Dergi’nin yeni sayısında ”Histeri Çalışmaları” albümü ile rockseverler ile buluşan Çilekeş grubu albümün hazırlık sürecini,müziklerindeki değişimi ve merak edilen detayları bizlere anlattı.Diğer konuğumuz Karapaks ise geçmişten bugünümüze gelen o unutulmaz parçaların hatıralardan tekrar bizlere ulaşma hikayesini bizlerle paylaştı.Ayrıca, Rock fm 94.5′de ”Gitarist” programıyla bizlerle buluşan Okan Meriç ile kendisine dair bilinmeyenleri ve radyoculuk serüvenini konuştuk.

Bu kadar mı? Sonisphere Festivali ve Foça Rock Festivali inceleme yazıları..Keşfedilmeyi bekleyen 3 isim…En yeni haberler ,en yeni filmler ve çok daha fazlası Şebokolik Dergi Sayı 8′de sizleri bekliyor..

8.sayımıza dek 1.5 milyonun üzerindeki izlenme rakamına ulaşmamızda bizlerden desteğini esirgememiş tüm Şebokoliklere tekrar teşekkürler.Şebnem Ferah nereye,biz oraya.Daima!

Dergiyi aşağıdan okuyabilirsiniz…

Ayrıca : http://dergi.sebokolik.com/sayi-8 adresinden dergimizin 8.sayısını
http://dergi.sebokolik.com/ adresinden ise Şebokolik Dergi’nin ilk 7 sayısını ve Şebokolik Çizgisel’i okuyabilirsiniz.

Takvimler için Adem Ak arkadaşımıza teşekkürler.

Ayrıca Şebokolik Dergi’nin 8.sayısı çok yakında sizlerle olacak. Bekleyin.

Büyük Hali İçin;
http://sebokolikcom.deviantart.com/art/Sebokolik-Agustos-2010-Takvim1-173679266

Büyük Hali İçin;
http://sebokolikcom.deviantart.com/art/Sebokolik-Agustos2010-Takvim2-173679322

Büyük Hali İçin;
http://sebokolikcom.deviantart.com/art/Sebokolik-Agustos2010-Takvim3-173679387

Büyük Hali İçin;
http://sebokolikcom.deviantart.com/art/Sebokolik-Agustos2010-Takvim4-173679434

Büyük Hali İçin;
http://sebokolikcom.deviantart.com/art/Sebokolik-Agustos2010-Takvim5-173679502

Büyük Hali İçin;
http://sebokolikcom.deviantart.com/art/Sebokolik-Agustos2010-Takvim6-173679573

Sebokolik.com olarak, Pasaj Müziğin de onayı doğrultusunda Festival 2010 albümünde yer alan “Eski” parçasının yaylı düzenlemesini Şebokolik Tv’de yayınlıyoruz.

Albümdeki Şarkılar:
1. Şebnem Ferah – Eski ( Yaylı Düzenleme )
Söz & Müzik: Şebnem Ferah
2. Ceza – Yüksek Gerilim
Söz & Müzik: Ceza
3. TNK – Dans Et ( Remix )
Söz & Müzik: Caner Karamukluoğlu
4. Ozan Ünlü – Bu Yüzden
Söz & Müzik: Ozan Ünlü

Albümü online satın almak için ; http://esenshop.com/detail.aspx?id=59821

Rock Müzik Erkek Egemen Bir Alan

Neden birçok insan gibi her yıl albüm çıkarmıyorsunuz? Bu bir strateji mi, yoksa şarkıları ve kendini hazır hissetmekle alakalı bir durum mu?

- Ben şarkılar ortaya çıkmaya başladıktan, onları kaydedip sunmak istediğimden emin olduktan sonra stüdyoya girmeyi ve albüm çıkarmayı tercih ediyorum. Yani sırf albüm çıkarmak için şarkı yapmak ya da böyle bir zorunluluk hissetmek sevdiğim bir yöntem değil. Her şey kendi doğal akışında ilerlesin isterim. Bu da zaman zaman uzun aralar vermeme sebep olabiliyor.

Bugüne dek kendinizle ilgili duyduğunuz en haksız eleştiri neydi?

- Zaman zaman olur öyle şeyler, normaldir. Ben eleştiriye de, övgüye de eşit mesafede durmaya çalışırım. Bu sebeple de herhangi biri, “Haksızlığa uğradım” ya da “Ne kadar da harika bir durum” gibi şeyler hissetmeme sebep olmaz.

Feminist misiniz?

- ılk albümümden beri bu konunun altını çizmeye çalıştım zaten. Rock müzik son derece erkek egemen bir alan, bu yüzden müzikle konuşabilmeyi daha çok seviyorum. Ve her türlü ayrımcılığa karşı olduğum gibi kadın-erkek ayrımcılığının da karşısındayım.

GEÇMİŞE TAKILIP KALAN BİRİ DEĞİLİM

Rock müziğin son dönemde çok daha geniş kitlelere ulaşması hakkında ne düşünüyorsunuz?

- Çok seviniyorum tabii… Açıkçası bazı dengelerin yerine oturmaya başladığını düşünüyorum. Bazı önyargıların ortadan kalktığını görmek güzel. Benim öğrencilik yıllarımda rock müzikle ilgili önyargılar o kadar fazlaydı ki, gelinen noktayı en azından bu sebeple büyük memnuniyetle karşılıyorum.

Türkiye’de kendi müzik türünüzde çok ileridesiniz. Kendinizi bazen orada yalnız hissediyor musunuz?

- Bütün samimiyetimle söylemeliyim ki; kendimle ilgili bu tip değerlendirmelere girmem asla… Ben sadece çok sevdiğim bir şeyi; kıymet vererek, her anının tadını çıkararak, tembellik yapmadan, heyecanımı yitirmeme sebep olabilecek faktörleri ortadan kaldırmaya çalışarak, çok istediğim için hayata geçiriyorum. Bu yaklaşımımın sonuçları şimdiye kadar beni mutlu etti. Bundan daha kapsamlı değerlendirmelere hiç girişmedim.

Yılların size kazandırdıkları mı, yoksa kaybettirdikleri mi daha fazla?

- Elbette zaman geçtikçe bazı şeyler de yitip gider, bu gerçeği olduğu gibi kabullenmek gerek. Ancak konsantrasyonu buna yöneltmek yerine yıllar boyunca yaşadıklarınızdan kendinize nasıl bir tortu kaldığı fikrine yönelmek, böyle düşünmeye çalışmak daha umut verici ve eğlenceli. ınsan olarak da, müzisyen olarak da bir sürü tecrübe edindim ve en önemlisi bu tecrübeleri ihtiyacım olduğunda değerlendirebilmeyi öğrendim. Yapı olarak da geçmişe takılıp kalabilecek biri değilim. Bu yüzden ne kaybettim ve ne kazandım arasındaki dengeyi zamana bırakmak galiba daha iyi…

MÜZİK TÜRLERİ KONUSUNDA ÖNYARGILARIM YOKTUR

Rock müzik dışında bir tarzda veya başka birinin şarkısını söylemeyi hiç düşündünüz mü?

- Bazı özel projelerde zaten o tarz çalışmalarım oldu. Albümlerde genellikle kendi şarkılarımı kullanmayı tercih ediyorum. Çünkü aradan yıllar da geçse onlar benim içimden çıkmış şeyler ve bu sayede sıkılmıyorum, yabancılaşmıyorum. Ama bu yaklaşımım başka birinin şarkısını söylememe engel değil. Dinlemeyi de, söylemeyi de çok sevdiğim harika şarkılar var. Zaten müzik türleri konusunda da önyargılı değilimdir. Güzel şarkı, türü ne olursa olsun güzel şarkıdır bence…

Sizin için “Sanat bir din olsaydı, şebnem Ferah o dinin elçisi olurdu” deniyor. Bu kadar iddialı bir cümle size ne hissettiriyor?

- Oldukça kocaman bir cümle olmuş… Böyle şeyler duyduğumda ilk yaşadığım duygu utanma-çekinme oluyor. Ben müziği çok seviyorum. şarkı söylemeyi her şeyden daha çok seviyorum. ınsanlarla müziği paylaşmanın, bir müzisyenin alabileceği en güzel hediye olduğunu düşünüyorum. Bütün bunları yaparken de özenli, titiz olmaya çalışmak, istesem de, istemesem de yapımın bir parçası. Başka ne diyebilirim gerçekten bilmiyorum…

ADIMA DERGİ ÇIKARMALARI GERÇEKTEN GURUR VERİCİ

Hâlâ amatör ruhunuzu koruyabiliyor musunuz, yoksa zaman içinde insan profesyonelleşiyor mu?

- Benim profesyonellikten anladığım; tecrübelerinizi bir zeminde değerlendirmeye başlayabilmek, bunlardan faydalanabilmek, çözüm üretebilmek gibi şeyler ve evet zaman içinde bunların hepsi yaşanıyor. Ancak bunlar “müzik yapmak istemenize” sebep olacak şeyler değildir, işte o ancak amatör ruhtan, hayattan ilham alabilme kapasitenizden gelir. Ve yıllardır en çok uğraştığım şey, bu tarafımı kaybetmemeye çalışmak oldu. Çünkü o ruhu kaybettiğinizde istediğiniz kadar profesyonelleşmiş olun, canınız bir şey yapmak istemeyecektir.

Sizin için çıkarılmış şebokolik diye bir dergi var. Sanırım daha önce kimse için böyle bir şey yapılmadı. Varsa da ben duymadım…

- Bu dergiyi ne kadar özenli ve titiz bir şekilde çalışarak çıkardıklarını bilseniz, daha da şaşırırsınız. Elbette çok hoşuma gidiyor, onore oluyorum. Bu tip çalışmaları kendi iradeleriyle, istedikleri için yaptıklarını düşünüyorum. Yeri gelmişken; bu ve benzeri tüm çalışmalar için dinleyici arkadaşlarımıza hem kendim hem de grup arkadaşlarım adına teşekkür ederim.

Yeni klip “Eski” adlı şarkınıza geldi. Nasıl seçtiniz o şarkıyı?

- “Eski” baştan beri tüm çalışma arkadaşlarımın en favori parçasıydı. Benim içinse bir süre sonra fark kalmıyor. Çünkü hepsini çok severek kaydediyorum zaten.

Günümüz şartlarına baktığınızda, mütevazı olmak bir eksiklik mi, yoksa artı mı, ne dersiniz?

- Gerçekten mütevazı biri, kazanımlarını ya da eksikliklerini düşünerek yaşamaz bence. Sanırım bir yapı ve bakış açısı meselesi bu ve önemli olan sizin içinizde neyi doğru hissettiğiniz.

HAYAT İNSANI GÜÇLENDİRİYOR

Sevdiğiniz birçok insanı kaybetmişsiniz; ölümler, ayrılıklar… Daha mı güçlendiniz yoksa daha mı kırılgansınız şimdi?

- Bunlar hepimizin yaşadığı ya da yaşayacağı şeyler. Ölümleri kabullenmek elbette kolay değil, çok kısaca anlatılabilecek bir konu da değil. Ancak hayatın parçası. Hayatın öyle garip bir dengesi var ki siz isteseniz de istemeseniz de devam ediyor. Ve zaman içinde siz de daha çok güçleniyorsunuz. Kırılganlığa gelince; ben zaten kırılganlığın sonradan ortaya çıkan bir şey olduğuna inanmam, belki bazı faktörler sebebiyle artıyordur ama bence herkes biraz kırılgan, biraz hassastır.

BU TURNE ASKERİ DİSİPLİN GEREKTİRİYOR

Yaklaşık bir aydır Fanta Gençlik Festivali’yle turnedesiniz.

- Aaaah, elbette çok yorgunuz ama bu tatlı bir yorgunluk, çünkü ekip olarak konser vermeyi, turnede olmayı çok seviyoruz. Festival genel olarak çok güzel geçti, hem çok eğlendik hem de binlerce müzik dinleyicisiyle buluştuk. Anılar kısmına gelince; elbette bazı komik anlarımız var ama bu kadar uzun ve arka arkaya konser olan bir turneyi hastalık falan olmadan geçirebilmek için neredeyse askeri bir disiplin gerekiyor. Sürekli iklim farklılıkları, sürekli yolculuk yapmak, sürekli “Her şey yolunda gidecek mi” duygusu, e biraz da stres ve üstüne performans yapmak kolay değil.

Röportaj: Pınar Yılmazerler
Hürriyet Kelebek

Fanta Gençlik Festivali’nde Şebokolik daima Şebnem Ferah ile.

Konsere dair detaylar için Tıklayınız

Ayrıca konsere dair tüm fotoğraflar da Facebook sayfamızda.

Sabah 12 civarı, soluğu en yakın Migros’ta aldım. Bu şansı son anda elde ettiğim için, davetiyemi de sona bırakmıştım. Görevli davetiyeyi uzatınca, yüzümde boydaaan boya bir gülümseme, terk-i diyar eyledim.

Kapı açılış 16.00, konserlerin başlangıcı 19.00 gözüküyor. Ufak saat hesaplamaları, hazırlık süresi planlamaları.

Saat 20.00 gibi arkadaşla buluşmayı planladığımızdan, Beşiktaş yollarında vakit öldürüyorum. O sırada bir tanıdığımı görüyorum. Laf lafı açıyor, konu konserlere geliyor ve çıkartıyor çantasından 3 tane festival davetiyesi.

Derken vakit yaklaşıyor 8′e. Ufaktan yola koyulmalıyım artık. Önce duraklara ilerledim fakat yok trafik felç. Bu böyle olmayacak, tabanwayı kullanayım en iyisi deyip, yanımdaki arkadaştan ayrıldım.

Ortalık mahşer yeri mübarek. Araç trafiği bir yana, yaya trafiği diğer yana. Yol boyu sadece 2 adet toplu taşıma aracı çarptı gözüme, kararımla gurur duydum.

Heyecandan olsa gerek yaklaşık 15-20 dakikada almışım o yolu. Kuruçeşme önü olabildiğince karışık. Bilet satanlar, arkadaşını kaybetmiş bulmaya çalışanlar, güvenliğe dert anlatmaya uğraşanlar…

Arka otoparkının olduğu kapıya yöneldim, karşıya geçeyim derken simsiyah bir araç ilişti gözüme: Direksiyonda Aykan İlkan. Ben bakıyorum, o bakıyor. Şaşkınlıkla bakıyorum, önce tanıma, sonra hayret, sonra hayranlık evrelerinde olmak üzere. Ah evet, bir mutluluk da buradan dolup taşırdım içime.

Arkadaşı bekliyorum, bekliyorum. Sahnede DJ’in insanları coşturuyor. Derken, adamın teki yanaşıyor yamacıma,

” Bilet ister misin? ”

” Sağol amca, bende 4tane var zaten. ”

” Oo, tamam o zaman. ”

Uzaklaşıyor, ben beklemeye devam ediyorum. Sonra yeniden sırıtkan bir şekilde yaklaşıyor,

” Hangisi daha iyi, çıkacaklardan? TNK falan mı? ” Şöyle bir bakıyorum TNK filan, kulaktan dolma genel kültür tavan yapmış,

” Bana sorarsan Şebnem derim amca.”

” Kaç gibi çıkar o, en son mu?”

” Tabii amca.”

Düşünceli bir vaziyette ayrılıyor yanımdan derken yeniden yanımda buluyorum adamı.

” Bu sefer pek kimse almıyor bilet, herkeste var. Zaten bedavaya satıyoruz neredeyse. ”

” Ee amca normaldir, kapak toplayan ulaşıyor zaten davetiyelere. ”

Hak veriyor, sonrasında ekliyor,

” Ver sendekileri de, değerlendirelim. ”

Gülüyorum uzun uzun,

” Sağol amca, ben kendim değerlendireceğim onları zaten. ”

Sinsi bir gülüşle cevap verip çekip gidiyor yanımdan.

Arkadaşım trafiğe takılmış yollarda, bense hala beklemedeyim. O sırada yoldan geçen biriyle haklı bir sinirle laf dalaşına girdim. Sıcağın stresini çocuk üzerinde atıp, yola koyuldum.

Neyse, sonunda trafikten kurtulan arkadaşımla ana kapı önünde buluşmayı başardım. Lakin, arkasında da benim az önce kavga ettiğim çocuk. Soran gözlerle bakarken, arkadaş fazla biletlerden birini istedi, çocuğa verecekmiş. Bir yandan gülüp, diğer yandan çocuğa sataştım. Çocuk tam hatırlayamadı olayı tabii, savunmalarda. Güldük, ettik neyse ana kapıdaki görevliye yanaştık. Meğer ki, arkadaşımın içeriden tanıdığına ulaşması sonucu, içeriye tam anlamıyla “davetli” girecekmişiz. Adımızı verip, festival alanına adımımızı attık.

Olabildiğince turuncu ve olabildiğince güzel bir ortam. Teşekkür etmek üzere arkadaşının yanına gitmeye karar verdik. Öğrendik ki kulisteymiş. Bendeki tavanlarda gezinen heyecan, içimden fırlayıp dört nala koştu o sıra. Sora sora bulduk kulisi, tam girer gibi niyetlenirken arkadaşı çıktı, Şebnem içeride değilmiş onun haberini verdi.

Neyse, teşekkür alışverişinden sonra, bizi kenardaki yüksek bir alana yönlendirdi.

O sırada sahnede Ceza var. İtiraf etmeliyim, sahneye koydurduğu boydan büyük bembeyaz C, E, Z, A harfleri göz dolduruyordu. Takdir ettim lakin onun dışında bir esprisi yok.

Neyse, kat girişinde kolumuza bileklik takılıyor, birden VIP mertebesine ulaşıyoruz. Etkilenmemek elde mi? Konser vaktiyle hayalken, şimdi VIP olmuşum geziyorum.

Ceza sahneden inene kadar ortada takıldık. Hizmette sınır yok, muhabbet derin. Bir ara Ayben çıktı – indi. Derken Ceza, kendisi için gelmeyenlerine, seviyesine uygun bir laf etti orda. Bir yandan köpürürken bir yandan inişini dört gözle bekliyorum.

Ceza en çok seyirci toplayanmış, TNK en iyi çıkış yapan ve Şebo da istek sanatçıymış. Bu da festival hakkında öğrendiğim küçük bir bilgi.

Neyse saat 21.30 gibi Ceza selamlayıp dinleyenlerini, çıkıp gitti. VIP.de birkaç masa boşaldı, en yakına göz koymuşuz zaten, kaptık hemen. Evet, koskoca Şebnem Ferah konserinde, otururken dinledim müziğini. Öylesi de ayrı bir tattı zira.

Saat 21.50. Alana göz atıyorum, tıklım tıklım dolu. Bulunduğumuz loca da dolup taşmak üzere. Derken kalp atışları doldurdu her yanı. Şebnem’in habercisi. Heyecan, heyecan, heyecan… Lazer gösterileri, kalp atışları, Aykan’ın davul ritmleri… Heyecan, heyecan, heyecan…

O sırada gökyüzüne takılıyor gözüm, böylesi harika bir gece olamaz. Dolunayın güzelliği üzerimize yağıyor. O sıra aklımdan “ Ay ışığına vuruldum beeen… “ diye geçiriyorum. Keşke diyorum, keşke söylese…

Veee, başlıyor Merhaba ile. Ahh o ne güzellik, o ne endam. Görsel showlar, atılan çığlıklar. Yine tek bir ağız eşlik ediyoruz.

Ardından, yeni albümün ilk klip parçası Yalnız ile devam ediyor. Daha sonra Serdar Barçın’ın flüt ziyafetiyle İnsanlık geliyor. Tabii Buket-Şebnem-Aykan 3lü davul şöleni burada da hayat buluyor. Her zamanki gibi güzel bir performans sergiliyorlar. Şarkıya geçişte Buket’in elindeki bagetleri arkaya doğru fırlatıp gitarını alışı gözüme çarpıyor. Müthişti, evet.

Vee bir albüm öncesine gidiyor Şebnem. Çakıl Taşları, Can Kırıkları, Delgeç… Delgeç’teki “AAAAREEEEENAAAAAAAAAAAAAA” diye bağırışı yine tüylerimi diken diken ediyor.

Ardından biraz daha eskilere uzanıyoruz.

Ben Şarkımı Söylerken…

” Bir yanım seni halaa düşünüyooor, bir yanım sana fenaa kızgıın. Yalnız sen ve ben biliyoruz olanlarıııı, unutturamazsınnnn… ”

Mayın Tarlası…

” …Sonuna kadar aşk yaa, yanımdasın sanmışımmm… ”

Vee, vee, veee İyi-Kötü (Dans Pisti)… Yaşayarak eşlik ettik. )

” …Neden böyle olmuşuuz, nerelerdee kaybolmuşuz… Aklımdaki soruların hepsiniii soracaktıııım…”

Gözlerimin Etrafındaki Çizgiler…

” Ben Leylaaaa olmuşum kimin umrunda, Mecnun çoktan gitmişkeeeen.. Bu nee garip bir yangındı böyle, sen söndün ben yanaaaar ikeeeeeeeeeen..”

Sigara…

” Beeeeen sigara dumanın altındaaaa yana yana yana küüüüüül olmuşuuuuuuuum !!! ”

Sil Baştan…

” Sankiii bugün son günmüş gibiiii, dolu dolu yaşamak istiyorum ben.. ”

Sonunda Serdar Barçın bir kez daha konuşturdu flütünü. Ama yok öyle bir performans, şekilden şekile girdi, fakat olağanüstüydü.

Yağmurlar…

” Erkeğim sen gül, vazgeçtim rüyalardaaaaaaaaaan..”

Arka arkaya sıralayınca böylesi duygulu parçaları, kimde hâl kalır?

Neyse ki ardından gelen parça en sevdiğimdi. FIRTINA. Bir saniye yerimde durmadan eşlik ettim, kendimden geçtim. Hep söylüyorum, yine derim; hani olur ya farz-ı misâl, Şebnem’le düet yapma şansım olsaydı seçeceğim ilk parça bu olurdu. Öylesine seviyorum.

” Kendimee rağmen durmaaaam !!!! Basaaaar gideriiiiiiiim !!!!!!! ”

Saatler ilerledikçe sona yaklaştığımızın sinyallerini de veriyor biricik kraliçem. Sırada, ikinci klip parçası Eski var. Ekranda görülen büyük sanatçılara alkışlar kopuyor, yine. Kemal Sunal, Münir Özkul, Barış Manço, Cem Karaca, Yıldız Kenter, Mevlanâ ve daha niceleri…

Benim Adım Orman diyor. Performansı yine göz dolduruyor.

Vee vee son parçaya geliyoruz, “Bu Aşk Fazla Sana”. Konfetiler eşliğinde – o havada öyle güzel ışıldıyorlardı ki – yine içten, yine yaşayarak, yine avazımızın çıktığı kadar bağırarak eşlik ediyoruz parçaya.

Ve saat 23.45. Şebnem söz alıyor. Çok mutlu olduğundan, en güzel geceyi orada yaşadığından bahsediyor. “ İnsanın evinde olması gibi yokmuş. “ diyor ve konseri bitirmek zorunda olduğunu açıklıyor. “ Sizin gibi pırıl pırıl gençlerin müzik dinleme hakkını engelliyorlar, bu doğru bir şey mi? “ diye soruyor bizlere. Aldığı her “ Hayır ! “ cevabı sonrası bir ” Duyamadım ” deyişi vardı ki, dillere destan dillere !

“Ben dediğinizi duydum ama başkalarının duyması için yapıyorum” dedi. Sizin de yapabileceğiniz bir şey var. Yaşamak istediğimiz her şeyi biz yaratıyoruz, o yüzden fikirlerimizi söyleyebilmeliyiz.” diyerek durumun vahametine değiniyor.

Teker teker grup üyelerini alkışladıktan sonra, yine sahnenin ortasına gelip toplu hâlde bizleri selamladılar. Bu noktada sevgili Ozan abinin saçlarının dansına değinmeden edemeyeceğim.

Her biri, ama her birinin performansı olağanüstüydü. Zaten üzerinde tartışılacak bir konu bile değil. Kaldı ki Buket, Aykan. Hepsinde aynı heyecan, aynı pozitif enerji ve aynı müthiş performans.

Ne biz istedik oradan ayrılmayı, ne de onlar.

El mahkum, konser alanını 23.59da terk ettik. Kurallara uyduk, yasak çiğnemedik, evet.

Kulaklarımda Şebnem’in o müthiş sesi, kalbimde sevgisi, aklımda gecenin o eşsiz güzelliği ve yanımda anılarımla eve dönmek zorunda olsam da, müthişti müthiş… )

Şebnem’in dediği gibi, benim o zamanı yaşayabilmeme vesile olan herkese en içten teşekkür ediyorum.. Dedim ya, ne kadar söylesem az… Az işte, ama elimden başka ne gelir ki?

Yazı: Özgenur Acun
Fotoğraflar: Deniz enül
www.sebokolik.com’a ait özel inceleme yazısıdır.

Fanta Gençlik Festivali’nde Şebokolik daima Şebnem Ferah ile.

Konsere dair detaylar için Tıklayınız

Ayrıca konsere dair tüm fotoğraflar da Facebook sayfamızda.

Vee 21 Temmuz Çarşamba… O tarih gelmişti sonunda… Beklenen onca gün geçmiş, Şebo’ya kavuşma vakti gelmişti.’Şebnem Ferah Nereye Biz Oraya’ sözünü baz alarak Afyon’dan Eskişehir yoluna koyulduk abimle sabahın erken vaktinde. Uykusuzdum, heyecanlıydım. Çünkü ilk kez Şebo’yu bu kadar yakından göreceğimi biliyordum. Şebo’ya hazırladığım zarfı da yanıma almayı unutmamıştım. Eskişehir’de öğlen saat 2’ye kadar vaktimizi geçirdikten sonra 2 Eylül Kampüsü’ne dolmuşla hareket ettik. 2.30 gibi alandaydık. Bizden başka 5-6 kişiden oluşan bir grup vardı. Hep birlikte saatlerin geçmesini bekledik. Saatler 4’ü 10 geçeyi falan gösterdiğinde içeri alımlar başlamıştı. Koşa koşa içeri girdik. Sağ tarafta en öne geçtik. Konserlerin başlamasını bekliyorduk. Hava oldukça sıcaktı. Fakat işin ucunda Şebo olunca sıcak da soğuk da biz Şebokoliklere etki etmez. Saatler 7’yi gösterdiğinde sahnede Fanta Stage 1. si yer aldı… Gayet başarılıydılar. Ardından TNK’ye sıra gelmişti. O da yüksek kalitede bir performans göstererek bizleri eğlendirmeyi başardı. Fakat etrafımdaki insanlar sanki sırf Şebo için gelmişlerdi. Ceza sahneye çıktığı zaman hava yavaş yavaş kararıyordu.( Ayrıca sahneye tutulan lazerler de büyük terbiyesizlikti.) Artık Şebo’nun çıkma vakti yaklaşıyordu. Heyecan da yüksek dozdaydı. Saat 21:45 gibi sahne Şebo için hazırlanmaya başladı.

Saatler 22.00’yi gösterdiğinde kalp atışları duyuldu. Şebo sahnedeydi. Her zamanki gibi büyük ihtişamıyla sahnede yerini aldı. Çok şıktı. Merhaba ile giriş yaptı. Aramızda o kadar mesafe olması rüya gibiydi. Ama bu gece Şebo başkaydı. Şebo yerine sahnede sevimli,küçük, yaramaz bir kız çocuğu vardı sanki. Merhaba, Yalnız… derken sırayla o muhteşem parçalarını bir kez daha bizim için seslendirdi. Ben ise bir yandan şarkılarını dinleyip bir yandan eşlik etmeyi, o güzellikten gözlerimi alamamayı sürdürürken aklımın bir ucundan hazırladığım zarfın Şebo’ya nasıl ulaşabileceği geçiyordu. İnsanlık’tan sonraki davul şovuyla alevler eşliğinde herkesi büyüledi. Çoğu şarkısında da gece boyunca dans etti. Can Kırıkları şarkısına geldiğinde sanki şarkıyı karşılıklı birbirimize söylüyorduk. Bir müddet göz göze kaldık ve deprem etkisi yaratan o parçayı karşılıklı söyledik. Uzun sahneye geldiğinde zarfı uzattım ve Şebo gülümseyerek bana “Güvenliğe” dedi ve güvenliği işaret etti. Zarfı güvenliğe vermiştim. Arka tarafa götürdüler. Çok mutlu oldum. O zarfı Şebo’ya hepimiz adına vermiştim çünkü. İçinde onu ne kadar sevdiğimi(zi) kanıtlayan bir fotoğraf ve tüm şarkılarını içeren bir mektup vardı. Sil Baştan’ı yere oturarak söyledi. Daha sonra yanına Metin’i de çağırdı. Birlikte oturup şarkıyı tamamladılar. Buket’e şarkılar bittikten sonra, ortamda sessizlik olduğunda bağırdım ve el salladı bana. Hepsi çok şirin görünüyorlardı. Şebo şarkı söylemeye ara verdiğinde biraz konuştu bizimle. Sol tarafa doğru “Aranızda uzun zamandır görmediğim ve burada görüp çok mutlu olduğum insanlar var. Çok teşekkür ederim” dedi. Fakat ben ne demek istediğini anlamadım. Ardından mikrofonun başına geçip iki elinin ilk iki parmağıyla ıslık çaldı. Ve sonra “hadi hep birlikte” deyip tüm Eskişehir’e unutulmaz bir ıslık ziyafeti tattırdı. Bir ara uzun sahnenin önlerine doğru gelip Buketin basını da çalmayı ihmal etmedi. O minik elleriyle gitarın tellerine var gücüyle vurdu birkaç kez. Sıra konser alanında bulunan erkeklerin hayaline gelmişti. O şarkıya,Dans Pisti’ne… Şebo önce bizim olduğumuz tarafa geldi ve gülümseyerek herkesi süzdü. Ben kız olmama rağmen “Şebo ben ben” diye kendimi işaret ediyordum.(= Sonra sol tarafa doğru gitti. Tam oradan kaldıracağını düşünürken bizim taraftan bir çocuğu kaldırdı ve dans ettiler. O çocuğun yerinde olmak vardı. Tam o sırada sahnenin aşağısında Didem Doran’ı gördük. Birkaç kişi hediye vermişti. Ben de yanıma çağırarak zarfın Şebo’ya iletilmesini ısrarla söyledim. O da ileteceğine dair onay verdi. Çok tatlıydı ve sempatikti. Eski’yi söylerken kuralları bozmadı Şebomuz. O dev isimler sahneye yansıdı birer birer… Konseri bitirmeden bizi çok çok çok çok sevdiğini söyledi. ’Şu ana kadar zamanın durmasını istediğiniz bir şey oldu mu’ diye sorduğunda hep bir ağızdan “Şimdi” diye bağırdık. “Ben de daha demin yakışıklı arkadaşımızla dans ederken zamanın durmasını istedim” dedi ve gülümsedi. Konserin biteceği üzüyordu insanı. Bu Aşk Fazla Sana ile konserini noktaladı. Sonra uzun sahneye doğru tüm grup üyeleri yürüdü. Etrafa sevgi saçıyorlardı. Şebo’yla göz göze gelmek gibisi yok… Son olarak selam verip sahneden ayrıldılar. Herkes konser alanını boşaltıyordu. Biz birkaç kişi güvenliğe gidip Şebo’yu görebilme ihtimalimiz olup olmadığını sorduk. Maalesef hiçbir şekilde ulaşamadık. Olsun o zarfın ona ulaşması yeterdi. Tatlı bir yorgunluk vardı üzerimizde. Şebo etkisini bırakmıştı üzerimizde yine…

Yazı  ve Fotoğraflar: Feryal Ekmen
www.sebokolik.com’a ait özel inceleme yazısıdır.

Fanta Gençlik Festivali’nde Şebokolik daima Şebnem Ferah ile.

Konsere dair detaylar için Tıklayınız

Ayrıca konsere dair tüm fotoğraflar da Facebook sayfamızda.